A urtean
I. Irakurgaia
David, Israelgo errege igurtzia.
Samuel lehenengo liburutik
1 Sm 16, 1b. 6-7. 10-13a
Egun hareetan, Jaunak esan eutson Samueli:
«Bete adarra orioz eta zoaz. Betleemgo Jeserengana bialtzen zaitut, haren
semeen artean begiz jo dot-eta nire errege izango dana».
Heldu zanean, Samuelek Eliab ikusi eta esan
eban bere kautan: «Zalantza barik, aurrean dau Jaunak bere igurtzitakoa». Baina
Jaunak esan eutson Samueli: «Ez begiratu horren itxurari eta luzerari, alde
batera itzia dot-eta. Jainkoak ez deutso begiratzen gizakiek begiratzen
deutsoenari, gizakiek itxurari begiratzen deutsoe-eta; Jainkoak, barriz,
bihotzari».
Jesek bere zazpi semeak eroan ebazan
Samuelen aurrera; baina Samuelek esan eutson: «Jaunak ez dau horreetatik inor
aukeratu». Orduan, Samuelek itaundu eutson Jeseri: «Honeek ete dozuz seme
guztiak?» Harek erantzun: «Txikiena gelditzen da; artzain dabil». Samuelek esan
eutson Jeseri: «Agindu ekartzeko; ez gara jaten hasiko, ha etorri arte».
Ekarriazo eban, beraz, mutila: ule-gorria zan, begi-ederra, itxura bikainekoa.
Jaunak esan eutson Samueli: «Jagi eta igurtzi egizu; horixe da».
Hartu eban, bada, Samuelek orio-adarra eta
igurtzi egin eban bere anaien aurrean. Egun haretan Jaunaren espiritua
Davidengan sartu zan eta haren jaube izan zan aurrerantzean.
Jaunak esana.
Erantzun Salmoa
Sal 23 [22], 1-3. 4. 5. 6 (R/. 1)
R/. Jauna dot artzain, ez naz ezeren beharrean.
V/. Jauna dot artzain, ez naz ezeren beharrean;
larre
gurietan etzunazoten nau,
ur-bazter
nasaira eroaten
eta
indarrak deustaz barritzen;
bide
segurutik naroa,
bere
izenari ohore eginez. R/.
V/. Ibar baltz ilunean banabil be,
ez
naz gatxaren bildur,
Zu
nigaz zagoz-eta;
zure
artzain-makilak nasaitzen nau. R/.
V/. Mahaia atontzen deustazu
arerioen
begi-bistan;
orioz
igurzten deustazu burua,
gainezka
dot edontzia. R/.
V/. Zoriona eta maitasuna ditut lagun,
bizitzako
egun guztietan,
eta
Jaunaren etxean biziko naz
amaibako
egunetan. R/.
II. Irakurgaia
Jagi zaitez
hilen artetik,
eta Kristok
argituko zaitu.
San Paulo Apostoluak Efesoarrei egindako epistolatik
Ef 5, 8-14
Senideok: Sasoi baten ilunpe zinien; orain, barriz, argi zarie Jaunari esker. Zabiltze, beraz, argiaren seme-alabei dagokienez; on izatea, zuzentasuna eta egia dira argiaren frutuak. Aztertu zer jakon Jaunari atsegin eta ez parte hartu ilunpean bizi diranen egintza usteletan; ostera, salatu egizuez, lotsagarria da-eta horreek ezkutuan egiten dabena aitatzea be. Baina argiak salatzen dauan guztia agirian gelditzen da, eta agirian gelditzen dana argi bihurtzen da.
Horregaitik esaten da:
«Iratzartu zaitez, lo zagozan hori,
jagi
hilen artetik,
eta
Kristok argituko zaitu».
Jaunak esana.
Ebanjelio aurreko txatala
Ik. Jn 8, 12
V/. Neu naz munduaren argia, dino Jaunak;
Niri
jarraitzen deustanak izango dau bizirako argia.
Ebanjelioa (ArrateIrratian)
Ebanjelio hau era laburrean ik. honen ondoren.
Joan zan itsua,
garbitu
eta ikusten
ebala bihurtu zan.
✠ Jesu Kristoren Ebanjelioa San Joanen liburutik
Jn 9, 1-41
Aldi haretan, Jesusek, bidez joiala,
jaiotzatik itsua zan gizon bat ikusi eban. Eta ikasleek itaundu eutsoen:
«Maisu, nork egin eban pekatu, hau itsu jaiotzeko, honek ala beronen gurasoek?»
Jesusek erantzun eutsen: «Ez honek, ez
beronen gurasoek, ez eben pekaturik egin, ezpada ze, Jainkoaren egintzak
honengan agertu daitezan jaio zan itsu. Egun-argia dan bitartean egin behar
dodaz bialdu nauanaren egintzak; badator gaua, eta orduan inork ezin leike
lanik egin. Munduan nagoan bitartean, munduaren argia naz».
Hau esanik, txua bota eban lurrera, txuaz
lohia egin eta lohiaz begiak igurtzi eutsozan itsuari; gero, esan eutson: «Zoaz
eta garbitu zaitez Siloeko uraskan». (Siloek «Bialdua» esan gura dau). Joan
zan, bada, itsua, garbitu eta ikusten ebala bihurtu zan.
Auzokoek eta lehen eskean ikusten ebenek
esaten eben: «Ez da, ba, hauxe jesarrita-eta eskean egoten zana?» Batzuek
inoen: «Bai, bera da». Beste batzuek: «Ez, ez da bera, haren antzeko bat
baino». Berak, barriz, inoan: «Bai, haxe naz». Orduan itaundu eutsoen: «Zelan
edegi jatzuz, bada, begiak?» Eta harek erantzun: «Jesus dalakoak lohia egin
dau, begiak igurtzi deustaz eta agindu deust: “Zoaz Siloera eta garbitu”; joan,
garbitu eta ikusten hasi naz». Itaundu eutsoen: «Non da gizon hori?» Harek
erantzun: «Ez dakit».
Zapatua zan Jesusek lohia egin eta begiak
edegi eutsozan eguna. Horregaitik, fariseuakana eroan eben itsu izandakoa, eta
fariseuek barriro itaundu eutsoen zelan hasi zan ikusten. Harek erantzun
eutsen: «Lohia jarri eustan begietan, garbitu nintzan eta ikusi egiten dot».
Fariseuetako batzuek inoen: «Gizon hori ez
dator Jainkoagandik, ze, ez dau zapatuko atseden eguna errespetatzen». Beste
batzuek, barriz, inoen: «Zelan egin leike pekatari batek holako mirarizko
seinalerik?» Eta ez etozen bat euren eretxietan. Barriro itaundu eutsoen
itsuari: «Eta zuk zer dinozu begiak edegi deutsuzanaz?» Harek erantzun:
«Profeta dala».
Halan be, judeguek ez eben sinistu gura
gizon ha itsua izan eta ikusten hasi zanik. Beraz, haren gurasoei deitu eta
itaundu eutsien: «Hau da zuen semea, itsu jaio zala dinozuena? Zelan ikusten
dau, bada, orain?» Gurasoek erantzun eutsien: «Guk badakigu geure semea dana
eta itsu jaio zana; baina orain zelan ikusten dauan edo begiak nork zabaldu
deutsozan, hori ez dakigu. Itaundu berari, ze, badauka adina bere buruaren
barri emoteko». Judeguen bildurrez berba egiten eben gurasoek holan, ze,
ordurako agintariek erabagita euken Jesus Mesias zala autortzen ebana
sinagogatik botatzea. Horregaitik esan eben gurasoek: «Badauka adina, itaundu
berari».
Judeguek bigarren biderrez deitu eutsoen
itsu izanari eta esan eutsoen: «Autortu egia Jainkoaren aurrean. Guk badakigu
gizon hori pekataria dana». Harek erantzun eutsen: «Pekatari dan ala ez, nik ez
dakit. Dakidan gauza bakarra hauxe da: itsua nintzala eta orain ikusi egiten
dodala».
Hareek barriro: «Zer egin deutsu? Zelan
zabaldu deutsuz begiak?» Harek erantzun eutsen: «Esan deutsuet lehen be, eta ez
deustazue jaramonik egin. Zergaitik entzun gura dozue barriro? Zuek be haren
ikasle izan nahi dozue ala?»
Hareek irainez bete eben eta esan eutsoen:
«Zeu izango zara haren ikasle; gu Moisesen ikasle gara. Guk ziur dakigu
Jainkoak Moisesi berba egin eutsona, baina hori nongoa dan be ez dakigu».
Harek orduan: «Hori bai harrigarria! Zuek
nongoa dan be jakin ez, eta harek niri begiak edegi. Jakina da Jainkoak ez
deutsela pekatariei entzuten, ezpada ze, jainkozale danari eta beraren nahia
egiten dauanari entzuten deutsola. Egundo ez da entzun itsu jaiotako bati inork
begiak zabaldu deutsozanik. Gizon horrek, Jainkoagandik ez baletor, ezingo
leuke ezer egin». Hareek erantzun eutsoen: «Goitik beheraino pekatari jaio
zinan, eta zu guri irakatsi nahian?» Eta kanpora bota eben.
Jakin eban Jesusek bota egin ebela eta,
aurkitu ebanean, itaundu eutson: «Sinisten dozu Gizonaren Semeagan?» Harek
erantzun: «Esaidazu nor dan, Jauna, sinistu dagidan». Jesusek esan eutson:
«Ikusi dozu; zeugaz berbetan diharduan berbera da». Harek orduan: «Sinisten
dot, Jauna». Eta aurrean ahuspeztu jakon.
Eta Jesusek esan eban: «Epai baterako etorri
naz Ni mundu honetara; ikusten ez dabenek ikusi dagien, eta ikusten dabenak
itsu bihurtu daitezan». Jesusegaz egozan fariseu batzuek, hori entzunda, esan
eutsoen: «Geu be itsu ete gara, bada?» Jesusek erantzun eutsen: «Itsu bazinie,
ez zeunkie eukiko pekaturik. Baina ikusten dozuela dinozuenez, zeuon pekatuan
irauten dozue».
Jaunak esana.
Ebanjelioa era laburrean.
Joan zan itsua,
garbitu
eta ikusten
ebala bihurtu zan.
✠ Jesu Kristoren Ebanjelioa San Joanen liburutik
Jn 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38
Aldi haretan, Jesusek, bidez joiala,
jaiotzatik itsua zan gizon bat ikusi eban. Eta txua bota eban lurrera, txuaz
lohia egin eta lohiaz begiak igurtzi eutsozan itsuari; gero, esan eutson: «Zoaz
eta garbitu zaitez Siloeko uraskan». (Siloek «Bialdua» esan gura dau). Joan
zan, bada, itsua, garbitu eta ikusten ebala bihurtu zan.
Auzokoek eta lehen eskean ikusten ebenek
esaten eben: «Ez da, ba, hauxe jesarrita-eta eskean egoten zana?» Batzuek
inoen: «Bai, bera da». Beste batzuek: «Ez, ez da bera, haren antzeko bat
baino». Berak, barriz, inoan: «Bai, haxe naz».
Zapatua zan Jesusek lohia egin eta begiak
edegi eutsozan eguna. Horregaitik, fariseuakana eroan eben itsu izandakoa, eta
fariseuek barriro itaundu eutsoen zelan hasi zan ikusten. Harek erantzun
eutsen: «Lohia jarri eustan begietan, garbitu nintzan eta ikusi egiten dot».
Fariseuetako batzuek inoen: «Gizon hori ez
dator Jainkoagandik, ze, ez dau zapatuko atseden eguna errespetatzen». Beste
batzuek, barriz, inoen: «Zelan egin leike pekatari batek holako mirarizko
seinalerik?» Eta ez etozen bat euren eretxietan. Barriro itaundu eutsoen
itsuari: «Eta zuk zer dinozu begiak edegi deutsuzanaz?» Harek erantzun:
«Profeta dala».
Hareek erantzun eutsoen: «Goitik beheraino
pekatari jaio zinan, eta zu guri irakatsi nahian?» Eta kanpora bota eben.
Jakin eban Jesusek bota egin ebela eta,
aurkitu ebanean, itaundu eutson: «Sinisten dozu Gizonaren Semeagan?» Harek
erantzun: «Esaidazu nor dan, Jauna, sinistu dagidan». Jesusek esan eutson:
«Ikusi dozu; zeugaz berbetan diharduan berbera da». Harek orduan: «Sinisten
dot, Jauna». Eta aurrean ahuspeztu jakon.
Jaunak esana.