GARIZUMAKO III. DOMEKA
C urtean
Nahiago bada, A urteko domeka honetako irakurgaiak hartu daitekez.
I. Irakurgaia
«Nazana naz» deritxonak bialdu nau zuengana.
Urteera liburutik
Ur 3, 1-8a. 13-15
Egun hareetan, Moisesek bere aitaginarreba
Jetroren, Madiango abadearen, ardiak zaintzen ebazan. Behin, basamortuan zehar
eroan ebazan eta Horebera, Jainkoaren mendira, heldu zan. Han Jaunaren aingerua
agertu jakon, sasi artean bizturiko sugarrean. Moisesek ikusi eban sasia, sutan
egonik be, ez zala erretzen.
Moisesek esan eban: «Hurreratu nadin gauza
harrigarri hori ikustera: zelan izan leiteke sasia ez erretzea?» Begiratzera
etorrela ikustean, Jaunak dei egin eutson sasi artetik: «Moises, Moises!» Honek
erantzun: «Hemen nozu». Eta Jaunak: «Ez hurreratu; kendu oinetakoak, zagozan tokia
lur santua da-eta». Eta gaineratu eban: «Zure asaben Jainkoa naz Ni, Abrahamen
Jainkoa, Isaaken Jainkoa eta Jakoben Jainkoa». Moisesek aurpegia estaldu eban,
Jainkoari begiratzeko bildurrez.
Jaunak esan eutson: «Ikusi dot neure
herriaren atsekabea Egipton eta entzun dot hareen oihua euren zapaltzaileen
zigorpean; bai, jaubetu naz hareen oinazeekin. Eta hareek egiptoarren
eskuetatik libratzera etorri naz, eta lurralde haretatik lurralde on eta zabal
batera, esnea eta eztia darion lurraldera, igon azotera».
Moisesek esan eutson Jainkoari: «Hara,
joango naz israeldarrengana eta "Zuen asaben Jainkoak bialdu nau
zuengana" esango deutset; baina hareek "Zelan dau izena?"
itauntzen badeuste, zer erantzun behar deutset?» Jainkoak esan eutson: «Nazana
naz Ni. Hau esango deutsezu israeldarrei: "Nazana naz" deritxonak
bialdu nau zuengana».
Gainera Jainkoak esan eutson Moisesi: «Esan
israeldarrei: "Jaunak, zuen asaben Jainkoak, Abrahamen Jainkoak, Isaaken
Jainkoak eta Jakoben Jainkoak, bialdu nau zuengana. Horixe izango da nire izena
betiko; honan deituko deustazue belaunez belaun"».
Jaunak esana.
Erantzun Salmoa
Sal 103 [102], 1-2. 3-4. 6-7. 8 eta 11 (R/. 8a)
R/. Bihozbera eta errukiorra da Jauna.
V/. Bedeinkatu begi nire arimak Jauna,
nire
barru osoak haren izen santua.
Bedeinkatu
begi nire arimak Jauna,
ez
bedi ahaztu haren mesedeaz. R/.
V/. Erru guztiak deutsuz parkatzen,
gatx
guztiak osatzen;
zure
bizia hilobitik askatzen dau,
maitasunez
eta errukiz koroatzen zaitu. R/.
V/. Jaunak justizia egiten dau,
zapaldu
guztien eskubideak defendatzen ditu.
Bere
egitasmoak agertu eutsozan Moisesi,
bere
egintza handiak israeldarrei. R/.
V/. Bihozbera eta errukiorra da Jauna,
hasarregatxa
eta errukiz betea.
Zelan
zerua lurraren gainean garai,
halan
haren maitasuna begirune deutsoenentzat handi. R/.
II. Irakurgaia
Herriaren
bizitza Moisesegaz basamortuan
gure
eskarmenturako idatzi zan.
San Paulo Apostoluak Korintoarrei egindako lehenengo epistolatik
1 Ko 10, 1-6. 10-12
Senideok: Jakin behar dozue, gure asabak
danak egon zirala hodeipean eta danek igaro ebela itsasoa; danek hartu eben
bateoa hodeian eta itsasoan, Moisesegaz bat egiteko; danek jan eben espirituzko
janari bera, eta danek edan espirituzko edari bera. Izan be, beragaz joian
espirituzko hatxetik edaten eben; eta hatx ha Kristoren irudi zan. Halan be,
hareetako asko eta asko ez jakon atsegin izan Jainkoari, eta hilda gelditu
ziran basamortuan.
Gauza honeek guretzat ikasbide izateko jazo
ziran, gaiztakeriarik gura izan ez dagigun, hareek gura izan eben lez. Ez
dagizuela marmarrean jardun, hareetako batzuk jardun eben lez, eta aingeru
hondatzailearen esku hil ziran.
Hau guztia gure ikasbiderako jazo jaken eta
gure eskarmenturako idatzi zan, azken sasoi honeetan bizi garanok
zentzundunagotako. Beraz, zutunik dagoala uste dauana ibili bedi kontuz, jausi
ez dadin.
Jaunak esana.
Ebanjelio aurreko txatala
Mt 4, 17
V/. Bihotz-barritu zaiteze, dino Jaunak,
hurrean
da-eta zeruetako erreinua.
Ebanjelioa
Bihotz-barritzen
ez bazarie,
guztiok
era berean galduko zarie.
✠ Jesu Kristoren Ebanjelioa San Lukasen liburutik
Lk 13, 1-9
Aldi haretan, etorri jakozan batzuk Jesusi,
galilear batzuri gertatutakoaren barri emotera: zelan Pilatok hil zituan, eskeintzen
ziharduen oparien odolarekin hareena nahastuz. Jesusek erantzun eutsen: «Uste
ete dozue galilear hareek gainerako galilearrak baino pekatariagoak zirala,
holako heriotza izan ebelako? Ezetz dinotsuet, eta, bihotz-barritzen ez
bazarie, danok galduko zarie era berean. Eta Siloeko torrea gainera jausita hil
ziran hamazortzi hareek, uste dozue gainerako jerusalemdarrak baino
errudunagoak zirala? Ezetz dinotsuet, eta, bihotz-barritzen ez bazarie, era
berean galduko zarie guztiok.
Eta parabola hau esan eutsen: «Gizon batek
ikondoa eukan, bere mahastian landatuta. Joan zan iko bila eta ez eban aurkitu.
Orduan, esan eutson mahastizainari: “Bada hiru urte ikondo honetara iko bila
natorrela, eta ez dot aurkitzen. Ebagi egizu. Zertarako euki hor, lurra alperrik
jaten?”
Mahastijagoleak, ostera, erantzun eutson:
“Jauna, itziozu aurtengoz; bitartean, ingurua atxurtu eta ongarria botako
deutsat, ea aurrerantzean fruturik emoten dauan; eta osterantzean, ebagi”».
Jaunak esana.
HOMILIA /C
Senideok: Jainkoak bere herriaganako dauan ardurea geugaz partekatzen dauala esan geike. Horrek handi egiten gaitu, balioa emoten deusku; baina ardurea ere bai. Eta hauxe da gaur aztertu gura doguna.
Lehenengo Irakurgaian, prest dagoala Moises ikusten izan dogu; bere ezbaiekaz (dudekaz) baina ezetzik esan barik, atxakiak jarri barik; Jainkoak agintzen eutsonera.
Ebanjelioan nekazari arduratsua aurkitu dogu, ikondoa zaindu gura dauana, eta epe luzeagoa eskatzen dauana.
Zelan gagoz gu, senideok? Dei egiten deuskue bai Frantzisko aita santuak eta baita gure gotzainak ere: eleizan esku hartu daigula, hartu daiguzala ardurak, gaurkoa izan daiten, danentzako euki daizan ateak zabalik, jakin daigun harrera on egiten eta eginbeharrak alkarbanatzen…
Baina gu ebanjelioko ikondoaren antzera ez ete gagoz: fruturik emon barik? Gure betebeharra, domekan mezatxoa entzutea, inori kalterik ez egitea, ona izatea eta besteen alde otoitz egitea baino ez dala ez ete dogu uste? Eta horixe irakatsi deuskuela, eta besterik ikasteko beranduegi dala, ez ete dinogu?
Ebanjelioko ikondoa Israel Herriaren irudi da; eta, fruturik ez dauala emoten, orduko agintarien eta Jesusen entzuleen erru dala ulertzen dabe.
Eleizea dagoan lez badago, senideok, abadeen errua dala uste dogu, ala guztiok daukagula —bakotxak bere neurrian— horren ardurarik?
Aita santuak badihardu bere makaltasunean ere bultzatzen; gure Eleizbarrutian ere entzuten doguz esku hartzera gonbidatzen gaituen deiak. Baina gu, geure ohituretatik urten ezinik ez ete gagoz?
Senideok: Jainkoak geu behar gaitu gaur eta hemen gure eleiz alkarte hau ongarritzeko, bizibarritzeko, harek frutuak emon ahal izan daizan, gaurko abade eta eleiztarrak.
Ez badakigu bakotxak zer egien, entzun eta galdetu egin behar izango dogu; domekako mezatxoaz harago zer dagoan eta zer egin geiken —bakotxak bere neurrian— bilatu behar izango geuke.
Eta egon ziur: Moises bakarrik itzi ez eban Jainkoak geu ere ez gaitula bakarrik itziko, berea dalako ardura nagusia. Baina ardura hori gauzatzeko geu gaitu beharrezko. Onartu daigun gure handitasuna: abadeak eta eleiztarrok. Jo daigun Eleizea jasoteko lanera.